MOANA LIFE FOR 3 DAYS

September 10, 2017

MOANA LIFE FOR 3 DAYS

MOANA IN MALDIVES OF THE PHILIPPINES

"Travel is the best education anyone can have." - The Planet D

Saan mo mas gustong tumira? Sa city o sa island? Madaming nagsasabi na mas gusto nila sa isla, isa rin ako dun pero dahil dito ay nabaliw ako. Gala akong tao pero ang gusto ko ay mga luxurious na bagay ang accomodation ko pero may adventurous side rin pala ako. April 20, 2017 nagcommute kami ng tita ko from G.M.A. Cavite to Lucena City. 4 hours ang byahe, umalis kami ng Cavite ng 2 p.m. at nakarating kami doon ng 6 p.m.

Mauban Port

April 21, 2017.
From Lucena City we made it to Mauban Port para makapunta sa Cagbalete Island. 1 hour ang byahe at nakasakay kami sa bangka pero nakaka-enjoy ang view at madami kami dahil kasama namin ang mga co-teachers ng tita ko. Dito rin kami hinatid ng bangka noong pauwi na kami.

Ito ang aming view habang nakasakay kami ng bangka. Yung feeling na takot na takot ka na dahil baka lumubog ang bangka at hindi ako marunong mag-swimming dahil sobrang lalim na. Nasa gitna kami ng dagat, sobrang blue ng kulay at kitang kita ang ilalim na puro corals at bato. Nakakatakot lang dahil maalon pero masaya para kaming nakasakay ng rides sa enchanted kingdom. Madami pang mga island na hindi pa natutuklasan ng ilang mamamayan. At ngayon natuklasan ko ang isa sa sinasabi nilangMaldives of the Philippines, ang Cagbalete Island.

WELCOME TO THE MALDIVES OF THE PHILIPPINES: CAGBALETE ISLAND

Dito na magsisimula ang pagka-moana ko.

Dito ay makikita mo ang pinong-pinong sand ng Cagbalete Island sa kanilang sand bar.

Ang napakalinaw na tubig at hindi ito masyadong maalat.

Dito sa Cagbalete Island, kahit napakalayo ko na sa sand bar ay sobrang babaw parin ng tubig. Nakakatuwa dahil hindi ka talaga agad malulunod dito. Kailangan mo pa maglakad ng malayo-layo para makapagswimming nang maayos. Hindi crowded ang isa na iyon dahil bilang lang ang mga nagpupunta para na rin ma-preserve ang kagandahan at kalinisan isla.

Ito naman ang bumungad sa akin nang marating namin ang parte ng isla na aming tinuluyan. Napaka-gandang coral sand ang natapakan ko. Medyo masakit ito sa paa pero masyado akong na-amaze dahil ang ganda ganda doon. Walang basura, malinis na malinis ang tubig.

Bakawan ang tawag sa parteng ito. Ito daw ang mga kahoy na maganda gawing uling. Ito ang kahoy na ginamit namin para sa bonfire tuwing gabi.

Ngayon, let me tell you my experience.

"I've been staring at the edge of the water......"

Island Hopping? Masaya yun diba? Yan ang alam na alam natin dahil sa panahon ngayon, naiisip natin na lumayo sa city. First time kong maka-experience mag island hopping. Yun ang isa sa pinaka hindi ko makakalimutan sa buong buhay ko. I learned a lot of things through that 3 days and 2 nights insane island hopping. Madaming issue ang pumasok sa isipan ko tungkol sa pagkakaiba ng CITY and ISLAND. Well, sobrang blessed tayo. Bakit? Meron tayong bed to sleep, food to eat, water to drink, gadgets for pleasure, buildings for knowledge, electricity to use, couch to nap, clothes to wear, money to spend, a house to make a living, and a home to make a life. Habang kapag sa island ka naman nakatira will be like: Yourself is your key to survive. Walang kuryente, walang maayos at sustainable water to drink, no food to eat unless maglibot at makakuha ng pagkain by yourself, walang mabibilhan, walang maayos at matibay na bahay- sa isang kubo lang kami nag stay at natulog kami sa papag, walang restroom kaya sa sand nalang, medyo weird pero mahirap pala. Walang wifi to get in touch, walang trabaho na mabibigyan ka ng malaking sahod, walang gusali na magbibigay ng kaalaman, walang gadgets para maging updated at pampalipas-oras, wala kaming magawa noon pero masaya dahil naglibot kami pero medyo boring rin dahil sa nakasanayan natin dito sa city. At so on na wala sa city na matatawag nating " malayo sa kabihasnan". Tayo, lagi nating naiisip na ang island life ay lifestyle ng healthy at contentment ng buhay. Pero sinasabi niyo lang yun, once na nandoon kana baka manibago ka at sabihin mo "uwi nako" dahil sa paninibago ng paligid, nakasanayan. Nasanay rin kasi tayo sa resorts kaya chill lang tayo pagdating sa beach. Hindi natin naiisip yung mga bagay sa likod ng kasiyahan natin. May pamilya kaming nakilala doon. Doon sila nakatira at sila ang nag-assist sa amin. Nagulat ako kung paano sila nakakasurvive araw-araw. Yung lifestyle nila, hindi ko ma-imagine dahil kung ako sila, iiyak lang ako gabi gabi dahil sa kalungkutan at kawalan ng internet dahill kdrama is life nga naman pero imagine nangingisda sila sa gabi para magkapera. Ayun naging moana ako for 3 days and 2 nights. I survived and I'm proud of it.